M. Jovaiša

Co to jest Litwa?

Zwykła kropka na mapie świata dla osoby z zewnątrz, to znacznie więcej dla Litwy - kraju zbudowanego przez tysiące lat. Jest to miejsce, które przenika doświadczenia naszych przodków, toczone bitwy i wspólną miłość. Czym jest Litwa? Litwa to przede wszystkim ludzie. Ludzie, którzy zbudowali państwo i miasta, którzy wzbogacili kulturę i wiedzę, i którzy szukali swojej prawdziwej tożsamości. Chociaż Litwa została po raz pierwszy odnotowana jako kraj w 1009 r., Uważa się, że pierwsi ludzie osiedlili się na tym terytorium już w 10. tysiącleciu pne Pierwsze plemiona bałtyckie przybyły około 7 000 lat później i osiedliły się w pobliżu Morza Bałtyckiego. Litwini są dumni z tego, że wychowali się w kraju o tak bogatej przeszłości, i starają się zaakcentować swoje narodowe dziedzictwo, starając się na scenach i na arenach sportowych, będąc świetnymi malarzami i autorami, śpiewając swoje serca tysiące ludzi, a ich obecność ujawniła trójkolorowa flaga.

Litwa świętuje

Święto Niepodległości Litwy, które Litwa obchodzi 16 lutego, przypomina most łączący dwie Litwy - starą, urodzoną w 1253 r. I odnowioną niepodległą Litwę w 1990 r. Nasi historycy zgadzają się, że stulecie współczesnej Litwy to ogromny sukces wspaniały kraj o tym, jak zmieniliśmy nasze postrzeganie Europy i świata, ukształtowaliśmy nowoczesne społeczeństwo i staliśmy się krajem prawdziwej wolności i demokracji.

Balony na ogrzane powietrze nad Wilnem

Im cichszy wieczór, tym lepiej. Gdy wiatr wieje, balony na ogrzane powietrze przypominające kolorowe bańki mydlane startują i latają nad czerwonymi dachami Starego Miasta. Czasami podchodzą tak blisko, że wygląda na to, że można złapać je dłonią, tylko po to, by odlecieć na zawrotne wysokości. Jeśli zdecydujesz się na balony na ogrzane powietrze wiosną, możesz podziwiać kwitnące ogrody miasta; jeśli jest lato, można policzyć turystów siedzących na chodnikach przed kawiarniami; a jesień, dzięki swoim kolorom, sprawi, że poczujesz zadyszkę. Wszystko to z balonu na ogrzane powietrze.

Litwini to nieuleczalni romantycy: jesteśmy w pierwszej piątce krajów o największej liczbie balonów na ogrzane powietrze i pilotów balonów na tysiąc mieszkańców; międzynarodowe czasopisma podróżnicze już od kilku lat umieszczają Wilno i Troki na listach 10 najlepszych miejsc do zobaczenia z nieba.

Wilno jest jedyną stolicą Europy, która nie zabrania balonów na ogrzane powietrze startu z centrum miasta. Jeśli zdarzy ci się siedzieć na trawniku obok strefy Tymas, możesz od razu wskoczyć do kosza i zdjąć. Latanie balonem nad Wilnem oznacza ponowne zakochanie się w mieście. Rozpocznijmy wspólną przygodę! Litwini są nieuleczalnymi romantykami: jesteśmy w pierwszej piątce krajów o największej liczbie balonów na ogrzane powietrze i ich pilotów na tysiąc mieszkańców; międzynarodowe czasopisma podróżnicze od kilku lat umieszczają Wilno i Troki na liście dziesięciu najlepszych miejsc do zobaczenia z nieba.

Wilno jest jedyną stolicą w Europie, która nie zabrania latania balonów ze Starego Miasta. Jeśli zdarzy ci się siedzieć na trawniku tuż obok dzielnicy Tymas, możesz od razu wskoczyć do kosza i zdjąć. Latanie balonem nad Wilnem oznacza zakochanie się w nim ponownie. Wyruszmy razem na przygodę?

Uniwersytet Wileński

Przez ponad 400 lat studenci studiowali na Uniwersytecie Wileńskim; od ponad 400 lat profesorowie prowadzą tu swoje badania; i przez ponad 400 lat pierwszy krok ad astra został przeniesiony stąd do gwiazd nauki, kultury, filologii i filozofii. Uniwersytet Wileński został założony w 1579 roku przez jezuitów i otrzymał błogosławieństwo od króla Polski i wielkiego księcia litewskiego Stefana Batorego. Dobrze prosperujący uniwersytet miał drukarnię i wykładowców, którzy przybyli z innych katolickich uniwersytetów w Europie Zachodniej i Środkowej, aby prowadzić wykłady, które stosowały ich zasady nauczania i intensywne programy studiów. Wydział Teologiczny Uniwersytetu Wileńskiego był znany w Europie ze swoich nowoczesnych pomysłów.

Szlaki przelotów rzadkich ptaków

Litwa słynie z przelotów rzadkich ptaków. Jesienią niektóre ptaki podnoszą swoje wzmocnione skrzydła, używają dźwięków, które tylko rozumieją, aby zebrać wszystkich razem i migrują do ciepłego miejsca. Wracają wiosną, gniazdują, rozmnażają się i kibicują nam swoimi piosenkami. Cieszymy się, gdy słyszymy śpiew ptaków; poświęciliśmy nawet niektóre dni ptakom, takie jak Dzień Skowronka i Dzień Wieży - nie mówiąc już o Dniu Czajki czy Dniu Powracających Bocianów. Kiedy ptaki zaczynają masowo migrować jesienią, każdego miliona lata wzdłuż naszej linii brzegowej. Droga dla ptaków rozciąga się nad Ventė Horn, wyjątkowym miejscem, w którym w 1929 r. Powstała stacja ornitologiczna Ventės Ragas. Z jej okolic roztacza się fantastyczny widok na Mierzeję Kurońską i Deltę Niemna, a ornitolodzy stacji nie tylko opowiadają ciekawe historie ciekawym odwiedzającym, ale także daje im także możliwość dzwonienia ptaków zabranych z pułapek chwytających. Ptaki te niosą następnie wiadomość o tym, gdzie zostały zauważone.

Bursztyn jako nasze złoto

Bursztyn litewski traktujemy jak nasze złoto. Bursztyn istnieje na tej ziemi od milionów lat i chroni naszą historię. Dzisiaj nie można sobie wyobrazić, jak wyglądał świat 50 milionów lat temu. Wiadomo, że Europa, w tym Litwa, była pokryta lasem. Krople żywicy, które spadły z drzew, nie rozpuszczały się w wodzie i były przenoszone rzekami do morza. To była długa podróż, więc różne przedmioty zostały uwięzione w żywicy po drodze, w tym owady, kolce roślin, trawa i gleba o różnych kolorach. Po tysiącach lat pozostawania na dnie Morza Bałtyckiego, te kawałki żywicy zamieniły się w bursztyn, zwany złotem Litwy. Plemiona bałtyckie już w latach 2000–1800 pne stosowały bursztyn do wyrobu biżuterii i narzędzi tkackich, leczenia chorób i ochrony ludzi przed złymi duchami. Bursztynowe kadzidło służyło do ochrony dzieci przed nieszczęściem, a także do nowożeńców i mężów idących na wojnę. Dziś nadal liczymy na wyjątkowe właściwości bursztynu, wykorzystując go do wyrobu biżuterii, a także w postaci bursztynu w proszku, oleju i kadzideł w uzdrowiskach. Burzliwe morza wciąż wyrzucają kawałki bursztynu, a znalezienie niektórych jest prawdziwą radością. Po prostu spróbuj sam, a zrozumiesz ...

Nasz język jest wyjątkowy

Możesz być zdenerwowany, gdy dowiesz się, że nie nauczysz się litewskiego za tydzień. Język litewski jest jak trening mózgu: antropologowie twierdzą, że jego archaiczne litery i nietypowo brzmiące słowa naprawdę sprawiają, że nasz mózg ćwiczy. Język jest naprawdę stary i jest podobny do klasycznego sanskrytu w języku indyjskim, a także do starożytnej łaciny i greki. Najstarszy wciąż żyjący język indoeuropejski był badany przez naukowców do dziś.

Wzgórze Krzyży

Wzgórze Krzyży w pobliżu Szawli było kiedyś zamkiem, ale Krzyżacy zniszczyli go i podpalili. Ludzie zaczęli wznosić krzyże na wzgórzu w połowie XIX wieku na pamiątkę zmarłych, jako apel o zdrowie i długie lata życia. Krzyże zostały postawione przez pielgrzymów i ludzi, którzy przybyli tu z modlitwami i prośbami, a także artystów i utalentowanych rzemieślników. Litewska sztuka krzyżowania, która przetrwała do dziś w surowych czasach radzieckich, znajduje się na Liście niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO. Niezwykła aura, wdzięczność, życzenia, marzenia i oczekiwania są częścią tego wzgórza, które przywodzi na myśl atmosferę zachodniej ściany Jerozolimy.

Cztery pory roku

Litewski klimat zaskoczy Cię. Istnieją cztery różne Litwy. Jeśli kiedykolwiek odwiedziłeś nas wiosną, możesz pomyśleć, że przybyłeś do niewłaściwego kraju, jeśli byłeś tu wcześniej zimą.

Większość z nas oczekuje wiosny. Po długiej zimie cieszy nas zapach kwitnących kwiatów, kwitnących jabłoni i wiśni oraz kasztanów pokrywających wszystko płatkami na ziemi. Wiosna budzi w nas tęsknotę za podróżami i przygodami - czy też chciałbyś spróbować?

Potem mamy zielone lata. Lasy są pełne dzikich truskawek, a miasta otwierają drzwi i okna dla gości. Przyjdź i odwiedź nas, gdy noc zwycięży dzień, kiedy przeskoczymy nad ogniem, zrobimy wieńce z kwiatów i przedzieramy się przez poranną rosę. Będzie wyglądać, jakbyś marzył, ale to będzie prawda - obiecujemy.

Kraj pomysłów i innowacji

Kiedy mówimy o technologiach litewskich, nie ma wątpliwości, że mamy ambicje. Są one widoczne, gdy spojrzymy w niebo, gdzie nasze satelity krążą wokół Ziemi razem z innymi. Litwa zawsze była krajem marzycieli - i chociaż jesteśmy daleko od wielkich centrów nauki w Europie i na świecie, mamy własnych twórców, z których zawsze byliśmy dumni. Nasz kraj jest mały, ale jesteśmy ambitni i zawsze jesteśmy o kilka kroków do przodu w innych obszarach, które realizujemy.

Antanas Gustaitis opracował pierwszy jednopłatowiec, ANBO I, w 1925 r., Dzięki czemu Litwa stała się znana na całym świecie; a dziś Litwini opracowują satelity LituanicaSAT w firmie zajmującej się technologią kosmiczną NanoAvionics.

Aż do Morza Czarnego

Jeśli Litwin, którego spotkasz w barze, z dumą oświadczy, że Litwini podlewali kiedyś swoje konie na Morzu Czarnym, nie masz wrażenia, że ​​to wszystko ze względu na ilość wypitego piwa przez tę osobę. Prawda jest taka, że ​​Wielkie Księstwo Litewskie było przez ponad 300 lat jednym z największych krajów na świecie, rozciągającym się od Morza Bałtyckiego aż po Morze Czarne. Król Mindaugas pokonał Zakon Inflant w 1236 r. I zjednoczył ziemie Litwinów. Jego dzieło kontynuował Wielki Książę Giedymin, który przysięgał lojalność wobec papieża, tworzył skuteczne związki i udało mu się rozwinąć kraj, w którym żyli ludzie różnych narodowości i religii. Witold Wielki, który zastąpił Giedymina, nadal wzmacniał Litwę, a jej ziemie rozciągały się aż do Morza Czarnego. W XV wieku Litwa była państwem środkowoeuropejskim, które obejmowało terytoria współczesnej Litwy, Białorusi, Ukrainy i części Polski. Sprawnie rządzony, silny i nowoczesny kraj przetrwał do 1795 r. Litwini zawsze pamiętają ten chwalebny okres w historii narodu, który znajduje odzwierciedlenie w literaturze i sztuce - a niektóre odważne serca próbują nawet powtórzyć marsz wojenny od Morza Bałtyckiego do Czarnych Morze.

Ostatni w Europie, który przeszedł na chrześcijaństwo

Na Litwie podróżowanie w czasie jest łatwe. Mamy miejsca, w których czas jakby się zatrzymał i przypomina nam o tych, którzy podróżowali z dnia na dzień, z roku na rok, z wieku na wiek. Jeśli chcesz nas lepiej poznać, ważne jest, aby mówić o chrystianizacji Litwy, która ma swoją własną historię. Jesteśmy ostatnimi poganami na tym kontynencie, ostatnim ludem autentycznej bałtyckiej wiary, która istniała aż do chrześcijaństwa - pogaństwo zaczęło zanikać na Litwie pod koniec XIV wieku, kiedy władcy Litwy przyjęli chrześcijaństwo. Najdłużej trzymali się Żmudzi - nawrócili się dopiero w XV wieku.